WYSTAWY
WROCŁAW - MUZEUM NARODOWE
Tadeusz Kantor - od Małego dworku do Umarłej klasy
26.04.2010 - 13.06.2010

Ławki, manekiny z Umarłej klasy, fragmenty dekoracji z Kurki wodnej, Nadobniś i koczkodanów i innych spektakli Tadeusza Kantora oraz zestaw jego obrazów i "teatralnych" rysunków można będzie oglądać na wystawie przygotowanej z okazji przypadającej w tym roku 20-tej rocznicy śmierci artysty. To będzie wystawa jakiej jeszcze nie było, chcemy pokazać sporo nieznanych materiałów - zapowiadają kuratorzy. Wystawę otwierają fragmenty zrekonstruowanych w latach 80-tych dekoracji do spektakli "W małym dworku" (1961) i "Wariata i zakonnicy" (1963) według Witkacego. Pierwsze przedstawienie należy do nurtu "teatru informel", którego zasadą było traktowanie aktorów na równi z przedmiotami i pozbawienie ich cech indywidualnych, drugie powstało w momencie, kiedy artysta realizował koncepcję "teatru zerowego", czyli pozbawionego akcji. Z autentycznych obiektów pokazane zostaną szatnia z "Nadobniś i koczkodanów" (wg Witkacego; 1972), Kurka wodna z "Kurki wodnej" (wg Witkacego, 1967). Można też będzie zobaczyć słynne ławki i manekiny z "Umarłej klasy", jednak będą to dekoracje "grające" w tym spektaklu w latach 80-tych - te wcześniejsze z 1975 roku nie zachowały się. Do tego zestawu scenografii przywiezionej w Krakowa Muzeum Narodowe we Wrocławiu dołącza kilkanaście obrazów i kilkadziesiąt rysunków. "Rysunki, które mamy w naszych zbiorach powstawały właśnie przy okazji realizowania poszczególnych spektakli i są szkicami do kreowanych później scenografii i sytuacji scenicznych" - tłumaczy Mariusz Hermansdorfer dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

Wśród rysunków jest projekt "ludzi-ubrań" z "W małym dworku", oraz projekt kurnika do spektaklu "Nadobnisie i koczkodany". O przeznaczeniu kurnika możemy przeczytać w dopisku na rysunku: "Aktor gra w kurniku szybko tracąc wszelki prestiż akademicki". Z notatek umieszczanych przez Kantora na tych pracach możemy dowiedzieć się więcej o jego pierwszych pomysłach na spektakle, na poszczególne sceny, a także o przeznaczeniu elementów dekoracji np. "maszyna tortur" miała służyć "do robienia na scenie wrzawy, hałasu, zamętu...", Kurka wodna "zostaje wrzucona do wanny, żadnego symulowania grą - ma być prawdziwa woda. Gorącą wodę dolewa się wiadrami...".

Obrazy zaprezentowane na wystawie, powstały w okresie od końca lat 40-tych do lat 60-tych, pokazują ewolucję malarskiej twórczości Kantora od poszukiwań figuralnych późnych lat 40-tych przez informel, taszyzm, aż po ambalaże lat 60-tych. "Informel ujawniał bezradność człowieka wobec rzeczywistości, zagubienie, piekło przeżyć wewnętrznych(...). Inspiracji do ambalaży dostarczają inscenizacje teatralne. Na płótnach pojawiają się koperty, torby o nieznanym przeznaczeniu i zawartości, parasole" (cytat z książki "Między ekspresją a metaforą" Mariusza Hermansdorfera). Na wystawie nie zabraknie również filmów, niektóre z nich wyświetlone zostaną po raz pierwszy, będą też nieznane fotografie między innymi z "Małego dworku", "Szewców" - wystawionych w Paryżu w 1972 r. i realizacji operowych Tadeusza Kantora "Don Kichota" i "Zamku księcia Sinobrodego".

Tadeusz Kantor (ur. 1915 w Wielopolu Skrzyńskim - zm. 1990 w Krakowie) - malarz, rysownik, scenograf, reżyser, twórca i teoretyk teatru eksperymentalnego, autor happeningów i manifestów artystycznych, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1967-1968) i w Hamburgu (1961). W Polsce szczególnie związany z Galerią Krzysztofory w Krakowie (równocześnie siedzibą Teatru Cricot 2) i Galerią Foksal w Warszawie, gdzie wystawiał i organizował happeningi. W latach 1934-1939 studiował malarstwo i scenografię w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Był założycielem i głównym animatorem Podziemnego Teatru Niezależnego w Krakowie (1942-1944; "Balladyna", "Powrót Odysa"), Grupy Młodych Plastyków (1943-1947) i Klubu Artystów (1948-1949), a następnie reaktywowanej w 1957 r. - Grupy Krakowskiej. Od 1955 prowadził Teatr Cricot 2, którego przedstawienia były autorskimi realizacjami artysty, ściśle związanymi z jego twórczością plastyczną. Od 1969 wielokrotne tournées z Teatrem Cricot 2 na całym świecie. Ważniejsze przedstawienia: "Mątwa" (1956), "Cyrk" (1957), "W małym dworku" (1961), "Wariat i zakonnica" (1963), "Kurka wodna" (1967), "Nadobnisie i koczkodany" (1973), "Umarła klasa" (1975), "Wielopole, Wielopole" (1980), "Niech sczezną artyści" (1985) i "Nigdy tu już nie powrócę" (1988).

Kuratorzy: Mariusz Hermansdorfer, Józef Chrobak

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Pl. Powstańców Warszawy 5, Wrocław
Kontakt: www.mnwr.art.pl



Wystawy aktualne | Archiwum wystaw 2003-2012

redakcja|nota prawna
© 2003-2020 sztuka.net   Wszelkie prawa zastrzeżone.