WZORNICTWO PRL
ALFA-2 - APARAT FOTOGRAFICZNY

Alfa-2 - aparat fotograficzny WZFO
Alfa-2 - aparat fotograficzny WZFO Alfa-2 - aparat fotograficzny WZFO Alfa-2 - aparat fotograficzny WZFO
Nazwa:Alfa-2
Projekt:Krzysztof Meisner, Olgierd Rutkowski
Zakłady Artystyczno-Badawcze ASP w Warszawie
Producent:Warszawskie Zakłady Fotooptyczne (WZFO)
Rok produkcji:1963-1968
Materiał:Korpus ze stopu lekkiego (odlew ciśnieniowy), aluminium, plastik

Powstałe w 1954 roku z inicjatywy rektora Mariana Wnuka, Zakłady Artystyczno-Badawcze Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie to legendarny już dziś inkubator wielu unikalnych i nowatorskich projektów masowo produkowanych przedmiotów codziennego użytku, z których jednym z najbardziej udanych był aparat małoobrazkowy Alfa, wdrożony do produkcji przez Warszawskie Zakłady Fotooptyczne w 1959 roku. Projekt ten łamał ówczesne konwencje pod względem wyglądu i sposobu użytkowania przedmiotu jakim był amatorski aparat fotograficzny o nieskomplikowanej konstrukcji, wymagający od użytkownika zaledwie podstawowej wiedzy na temat zasad fotografii. Kształt obudowy oraz rozmieszczenie przycisków narzucały komponowanie kadrów w pionie. Obła forma oraz żywa, różnoraka kolorystyka produkowanych korpusów przywodzić mogły na myśl nietrwałą zabawkę. Nic bardziej mylnego! Alfa wykonana została bardzo solidnie o czym świadczy m.in. jej waga - efekt zastosowania stopów metali oraz szklanego obiektywu - elementów nieobecnych w takich modelach amatorskich aparatów jak Druh czy późniejszy AMI. Solidna konstrukcja, modna, młodzieżowa stylistyka oraz stosunkowo łatwa dostępność sprawiły, że Alfa stała się rynkowym przebojem lat 60. XX wieku. Nie oferowała zbyt wiele, ale to również stanowiło jej dodatkowy atut.

Aparat produkowny był w dwóch wersjach - Alfa i Alfa-2. Pierwszy wyposażono w obiektyw Euktar o ogniskowej 45 mm i światłosile f/4.5. Migawka centralna pozwalała na uzyskiwanie czasów od 1/30 do 1/125 sekundy oraz czasu B. Kadrowanie odbywało się przy pomocy szklanego celownika lunetkowego umieszczonego w górnej części korpusu. Ostrość można było ustawić manualnie wg skali metrycznej na oprawie obiektywu. Aparat umożliwiał ponadto wpięcie wężyka spustowego oraz zewnętrznej lampy błyskowej. Standardowo na wyposażeniu były osłona przeciwsłoneczna oraz skórzany futerał z wytłoczonymi nazwami Alfa lub WZFO. Alfa-2 była lekko zmodyfikowaną wersją pierwszego modelu, wyposażoną w obiektyw Emitar (o identycznych jak poprzednik parametrach) oraz przeprojektowanym gniazdku do wpięcia wężyka spustowego. Aparat "Alfa" jako jedyny produkt małoobrazkowy WZFO doceniony został na świecie. Pisała o nim zachodnia prasa, wskazując z uznaniem m.in. na unikalną stylistykę i wzornictwo. Można bez przesady stwierdzić, iż wśród kolekcjonerów panuje dziś swoista "alfomania", wyrażająca się (stosunkowo) wysokimi sumami jakie trzeba zapłacić na aukcjach za model aparatu w doskonałym stanie i z niskim numerem seryjnym. Alfa stanowi dziś ewenement - w dobie gwałtownej przeceny sprzetu analogowego, wypartego skutecznie przez technologię cyfrową, jej cena wciąż rośnie. Jako przedmiot użytkowy stanowi wątpliwy i raczej kosztowny rarytas. Jako znakomity przykład polskiej sztuki użytkowej lat 60. XX wieku warta jest swojej ceny.

Foto i opracowanie © 2010 Paweł Giergoń

Bibliografia:
Marek Maszczak, "Polski Sprzęt Fotograficzny z lat 1954-1995 w zbiorach Muzeum Historii Fotografii w Krakowie", Kraków 2006
"Rzeczypospolite, Polskie wyroby 1899-1999", Olszanica 2001
"Powinność i bunt, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie 1944-2004", Warszawa 2004


redakcja|nota prawna
© 2003-2013 sztuka.net   Wszelkie prawa zastrzeżone.